Yenice haber ve yaşam portalı

ŞİİRLER

Daha ufacık bir çocuktum
Rüzgarla gelen yağmurda ıslanırdım
Bulutların peşinden koşardım
Rüzgarda savrulan yaprak misali.
Sabahın köründe dalardım
Kenger dikenlerinin arasına
Küçük bir çobandım.
Süt kokusuyla doyardım ineklerin arasında
Dalardım yaylada çimen deryasına
Yüzme bilmesemde boğulmazdım.
Lale kekik kokusuyla dolardı içim
Korkmazdım geceden ne de  yabandan
Ürperirdim, çok korkardım yılandan.

Daha ufacık bir çocuktum
Büyüklerin dostluğuna
Gülen yüzlerine şahittim
Yıldızlar süslerdi gece hayallerimi
Cebimde taşırdım çatlayan dudaklarımın
Tek ilacı küçücük bir kremi
Bazen ağlardım yalnızlığıma
Elimdeki sopama dayardım kendimi
Açardım dağarcığımı bir kayanın üstünde
İştahla yerdim ekmekle peynirimi

Daha ufacık bir çocuktum
Gözelerden yüzüstü koyulup su içerdim
Çiçek kokuyordu her iki elim
Bazen bir demet yapar
Akşam eve gittiğimde anneme verirdim
Mutlu olurdu, ben de sevinirdim.

Daha ufacık bir çocuktum
Hayalimde canlandırırdım
Gözümün görmediklerimi
Sopamı saz yapar dökerdim içimdekileri
Koro oluştururdu etraftaki kuş sesleri
Farkında değildim çocukluğumun
Zaten yoktu ki beş kuruş değeri
Doyasıya yiyemedim bile
Ne meyveyi ne de akide şekeri.

Daha ufacık bir çocuktum
Kara lastikler ayaklarımda
Yakar, pişirirdi ayak parmaklarımı
Önce kaşırdım
Tuzlu suya sokardım ayaklarımı
Gece sinekler bölerdi uykularımı
Yorgunluktan açamazdım göz kapaklarımı

Daha ufacık bir çocuktum
Anam ekmeğime yağ sürerdi
Gözlerime ışık gelirdi
Midem bayram ederdi
Zamanla büyüdü bedenim
Kapıldım birine sanki zavallı biriydim
Elimde değildi seviyordum
Çekiniyordum, diyemiyordum.
Sonunda demez mi ki
Seni çok seviyorum sensin benim sevdiğim
İşte o an, az kalsın duracaktı yüreğim.

            Fuat ÜSTÜNDAĞ

ergun gecgin